ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੰਗਠਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ

ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕਾਂ ਕੋਲ ਦੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਹਨ। ਮਜ਼ਦੂਰ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲੜਾਕੂ ਸੰਗਠਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸੈਨ ਜੋਆਕਿਨ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਏ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਡੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਥਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹਨ। ਮਾਲਕ ਵਧੇਰੇ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਪਰ ਘੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਦਾਨਦਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ।

ਸਾਡਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਓਹੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਬਣੀ ਹੈ: ਅਮੀਰਾਂ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਅਤੇ ਬੇਬਸ ਰੱਖ ਕੇ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਗਰੀਬ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜਾਂ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਬਣਾਏ; ਉਹ ਖਾਣਾ ਖਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਗਾਇਆ ਤੇ ਪਰੋਸਿਆ; ਆਪਣੇ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮਜ਼ਦੂਰ-ਜਮਾਤੀ ਅੰਦੋਲਨ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਸਲ ਲੋਕਤੰਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਜਿਸ ਦੇ ਅਸੀਂ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ — ਜਿੱਥੇ ਮਿਹਨਤੀ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਅਸਲ ਕਾਬੂ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਭਾਰੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠੇ ਸੰਗਠਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਲੋਬੀਇੰਗ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਇਹ ਉਮੀਦ ਕਰ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਨਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਡਾ ਪੱਖ ਲੈਣਗੇ, ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧਣਾ।

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖੀ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ। ਤੁਹਾਡੀ ਨਸਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮਸਥਾਨ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋਵੇ—ਚੁੱਪਚਾਪ ਖੜ੍ਹੇ ਨਾ ਰਹੋ ਅਤੇ ਅਮੀਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਢਾਹਣ ਨਾ ਦਿਓ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।